نیامدی....

هنوز هم همان دلگیر ترین... ...نه

دل تنگ ترین...

شایدم....
خسته ترین مردم ترین این شهر ...منــــــــــم..


باز هم جمعه ها یک به یک از پی هم رفتند و نیامدی


دلم تنگ است...
.
.
.
.

یوسف من کجایی؟؟؟

کجایی که یک جمعه بیشتر نمانده تا پایان زمستان...

کجایی؟؟؟
.
.
.
.
میدانم!!!

بهار هم که بیاید ...تو که نباشی... هنوزهم همان روزهای سرد زمستان است...
.
.
.
.

آی جمعه....نگاهم کن...

حرف هایم را از توی چشمانم بخوان!

دلتنگیم را حس میکنی؟؟؟

 نمیدانی که تمام سهم من از توهمین بود وبس ...!
.
.
.
.
یوسفم

پیراهنت را کجا جا گذاشته ای ؟؟؟

از هرم نبودنت دارم آب می شوم....

میان هیاهوی دلم عطرعجیب دلتنگی ات همیشه همراهم است
.
.
.
.

دلم دیگر حالا تبدیل شده به کلبه متروکه...

یک کبریت کوچک کافی ست همه جا را به آتش بکشد...


بیا...
بیا و آتش دلم را خاموش کن ...

دلم تنگ است...

عجیب هم تنگ است...
.
.
.
.


میدانم!!!

اینها همش بهانست

آدم که بشوم سه شنبه هم می آیی...

*******
نجوای دل 1: عید آن روزی ست که توبیایی ....بیا که دلم تنگ است ...هم برای تو ...هم برای خدا

نجوای دل 2:خدایا...میدونم همین نزدیکی هایی ...خیلی نزدیک...بذار کمی بیشتر لمست کنم......فقط کمی بیشتر...دلم ارامش میخواهد...

نجوای دل 3: دلم میخواد برم بالای کوه ...دستامو باز کنم ...داد بزنم....خداااااااااااااااااااااااا....
بغلم کن....
بغلم کن که خسته ترین مردم این شهر...منم